Mijn vrouw heeft borstkanker

Soms krijg je in het leven nieuws dat je wereld even doet stilstaan.

Mijn vrouw heeft borstkanker.

Het is een onbeschrijfelijk gevoel wanneer je zo’n boodschap krijgt. Voor mij is dit de tweede keer dat kanker zo dichtbij komt. De eerste keer was bij mijn mama, in juli 2012. We hebben haar uiteindelijk verloren op 12 januari 2019.

En nu, enkele maanden later, krijgen we opnieuw dit nieuws. Deze keer over Marleen.

Op zo’n moment zakt de moed even weg. Je voelt de onzekerheid. Je beseft plots hoe kwetsbaar het leven is. Vroeger dacht ik vaak dat we gewoon verder leven, dat de tijd oneindig lijkt. Maar sinds het verlies van mijn mama kijk ik anders naar het leven. De realiteit is dat het leven eindig is, en dat maakt zulke momenten des te zwaarder.

Toch gebeurt er ook iets anders.

Er komt een kracht naar boven die je misschien niet eens wist dat je had. De wil om er te staan voor degene die je graag ziet. Om te ondersteunen. Om hoop te blijven houden.

Mijn vrouw leeft nu in onzekerheid. Dat is misschien wel het moeilijkste van alles. Maar we gaan samen vechten.

Onze focus ligt nu volledig op de behandeling en op herstel.

En ik hoop, uit de grond van mijn hart, dat alles goed komt.